Help mama, de wereld heeft zoveel pijn!

 

Ken je het kindje dat lijdt, doordat ze het lijden van anderen zó voelt, dat ze er zelf niet aan ontsnappen kan? Haar voelsprieten zijn zo gevoelig afgesteld dat ze elke onbalans in haar omgeving opmerkt. Als klein ukje keek ze met grote ogen de wereld in, opmerkzaam volgde ze elke beweging, ze schrok van harde geluiden en het liefste kroop ze diep in haar mama’s lijf weg. De wereld leek altijd een beetje groter dan dat ze aan kon. Mensen spraken met te harde stemmen en raakten haar aan met te stevige handen. Tere vlindervleugels op een druk kruispunt, ze passen niet bij elkaar. De wereld waar ze zo open, nieuwsgierig en zonder oordeel naar kijkt. Waar ze met zachte verwondering lichtvoetige balletstapjes zet. Deze wereld is veel te ongrijpbaar voor haar.

 

Ik kan niet zien wat ik niet ken

Ze zeggen dat de oorspronkelijke bewoners van Amerika de schepen van de kolonisten aan de horizon niet konden zien. Het ging zo het voorstellingsvermogen te boven dat ze het niet konden waarnemen. Een kind wat zo puur de wereld in kijkt, kan niet begrijpen dat er onrecht bestaat. ‘Hoe kan het dat het kindje dat andere kindje pijn doet? Waarom doet hij dat?’ Vraagt ze huilend. Haar pijn is zo intens, het onbegrip over al het leed in de wereld zo rauw. Hoe kan zich staande houden tussen al die harde chaos. Hoe leg je uit dat er mensen zijn die andere mensen minder vinden, puur omdat ze er anders uitzien. Dat dieren worden gedood omdat mensen ze graag eten. Dat bomen gekapt worden omdat er meer plek voor auto’s nodig is. Ze snapt het niet en krijgt er buikpijn van. Ze vliegt het liefst weg met haar kwetsbare vleugeltjes, naar plekken in haar hoofd waar niemand naar doet. Met zachte kleuren en dierenvriendjes die haar begrijpen. Ze wil niet hier zijn, de pijn niet voelen.

 

Heb jij ook een kindje met lange voelsprietjes en kwetsbare vleugeltjes? (Of was jij misschien zo’n kindje?)

Hoe zorg je ervoor dat ze blijven kijken? Vrij en nieuwsgierig, dansen door het gras? Dat ze de vogels blijven horen en de wind op hun huid blijven voelen?

 

Moet mijn kind harder worden?

Want bij kindjes die zo gevoelig zijn dat de pijn van de wereld hun eigen pijn wordt is het zo moeilijk om ze niet hun puurheid kwijt te laten raken. Door ze helpen harder te worden, ze te laten wennen aan hoe de wereld nu eenmaal is. Maar ze kunnen niet minder gevoelig zijn, dus het enige wat er dan voor ze opzit is zich af te sluiten. Als een beschermend laagje zodat de pijn te verdragen is. Het nadeel van zo’n muurtje is dat er ook afstand ontstaat van al het moois en goeds wat je in het hier en nu kan tegenkomen. Bescherming tegen alleen negatieve invloed bestaat niet.

 

Moet ik mijn kindje dan afschermen?

Misschien ben je zelf wel een volwassen exemplaar van de voelsprietjes. En snap je de pijn zo goed dat je er alles aan doet om  de harde buitenwereld buiten te sluiten. Je wilt niet dat je kindje hetzelfde moet voelen als dat jij hebt moeten ervaren. Maar nare gevoelens maken ook deel uit van je leven. Ze geven je richting en laten je voelen wat je wel en niet wilt. 

 

Wat dan wel, hoe help jij je gevoelige kind?

 

  • Erken de gevoelens, hoe heftig ook, ze mogen er zijn. Zijn nooit overdreven of niet gewenst. Ze zijn er, dus zijn automatisch gerechtvaardigd.
  • Geef ruimte voor herstel. Het vraagt veel van zo’n klein lijfje, al die grote gedachten en gevoelens. Je kindje kan zelf aangeven wat het nodig heeft en hoelang, vertrouw daarop.
  • Jij kan, wanneer het teveel is, een tijdelijk muurtje bouwen om je kind heen. Het doseren van alles wat binnenkomt zorgt ervoor dat je kind zich niet blijvend zelf hoeft af te sluiten.
  • De wereld is groot, maak samen een kleine, fijne en veilige wereld waar je kind zichzelf kan terugtrekken. Geef een escape waar zelf voor gekozen kan worden.
  • Wanneer je kindje weinig gevoel van controle ervaart in de chaos en onvoorspelbaarheid om hem heen, dan is het heel goed om bewust te kijken waar je kind wel zelf regie over kan voelen. Een eigen moestuin bijvoorbeeld of zelf een actie opzetten om een stukje regenwoud te redden.
  • Leef samen heel bewust in het hier en nu door met alle zintuigen te ervaren. Voel het zand, ruik de zee en zie alle kleuren in de bomen.
  • Waar kan jouw kindje zich het fijnst in uiten? We gebruiken symbolen in bijvoorbeeld muziek, beeld, spel en beweging als middel om onze emoties te kunnen uiten. Stimuleer dit en geef je kindje hier alle ruimte voor.

 

Liefs Melanie

 

  • Deel via

Lees ook

Wat zijn darmkrampjes eigenlijk en is er een opl...

Darmkrampjes kunnen de eerste maanden van het ouderschap doen veranderen van roze wolk naar donkergrijze donderbui. Je kindje met pijn zien, kan je wanhopig maken en niet te vergeten erg onzeker. Wat zijn darmkrampjes eigenlijk en is er een oplossing […]

Een overprikkelde baby

‘Is dit het nu?’   Een gillend hoopje ellende Daar zit je dan in het schemerdonker met een gillend hoopje ellende op je schoot. Hij spartelt in je armen en lijkt wel bezeten. Zweetdruppeltjes lopen over zijn gezichtje. Gierende halen […]

Nieuw leven ontdekt?! Wonderen bestaan overal

  Op een vreemde planeet vinden ontdekkingsreizigers, ver van huis en haard, een stof. Het blijkt een levende stof. Het is nooit hetzelfde en past zich voortdurend aan. Het ‘leest’ zijn omgeving en het verandert daarop meteen van samenstelling. Deze […]