De wereld door de ogen van een jonge peuter

Hoe ervaart je peuter de wereld?

Ik heb haast, er wacht een cliënt op me en ik moet eerst nog even een dossier ophalen. Mijn dochtertje van net 18 maanden blijft twee uurtjes bij haar gastouder en wanneer ik haar snel kan wegbrengen lukt het me vast allemaal net.  Niet. Het lukt niet. Want in mijn haastige spoed voelt mijn dochter dat er iets mist. Aandacht. Voor de enorme verwarring waar zij nu mee te kampen heeft.

Ze begint wat te jengelen en dat gaat al snel over in een oorverdovend gekrijs. Ze gaat zo snel als een Ferrari van 0 tot 100, van schijnbaar rustig in haar autostoeltje naar een kindje in paniek. Of is ze boos? Verdrietig? Ik weet het niet. Wel voel ik de frustratie opkomen. Waarom nu? Hier heb ik echt geen tijd voor vandaag!

 

Tien minuten eerder

Ik heb het overzicht. Tas 1 pakken, laptop en sleutels nodig. Tas twee met luiers en doekjes. Ik plan, denk vooruit en schakel in mijn hoofd van nu naar verschillende denkbare scenario’s in de nabije toekomst. Oké een reservesetje kleding mee en een doos thee voor op de praktijk. In mijn hoofd vormen de beelden: Wat kan ik verwachten, hoeveel tijd heb ik nodig en wat als er iets misgaat.

 

Twee verschillende werelden

 Bij mijn dochter zijn haar verbale communicatiesysteem en haar non-verbale communicatiesysteem in haar hersenen nog niet verbonden. Waardoor ze haar emoties nog niet kan reguleren zoals ik dat kan. Ook leeft ze nog volledig in het hier en nu en zijn de ingewikkelde hersentaken als planning en probleemoplossend vermogen nog lang niet onderdeel van haar hersenrepertoire.

 

De afgelopen 10 minuten heeft zij volledig anders ervaren.

 

De wereld door de peuterbril

 ‘Ik zit op de grond. Ik zie een geweldig interessant ding, wat een prachtige kleuren en wauw!; Het beweegt. Oh nu is het weer weg. Waar is het nou? Mamaaaa! Mama komt meteen, fijn ze gaat me helpen dat fantastische ding te… Wat zegt ze tegen me? Tas. Dat woord ken ik. Ik wil wel een tas! Ik ren naar de gang, daar staat de tas. Blij stort ik me op de inhoud. Mama pakt de luiers en haar telefoon uit m’n handjes en stopt ze terug. Nee! Die wil ik hebben! In mijn lijf voel ik iets groots ontstaan. Ik schreeuw. Mama loopt druk langs me heen en weer. Ik voel iets nats over mijn wangen lopen. Ik krijg er een dikke kus op en word opgetild. Mama praat tegen me. Dat vind ik altijd fijn. Elke keer wanneer ik van alles voel in mijn lijf is zij daar en is alles beter. Haar woorden klinken nu alleen heel anders. En ze blijft maar lopen en spullen pakken. Er is iets aan de hand. Dit voelt helemaal niet goed. Mijn wangen worden weer nat en uit mijn keel hoor ik opeens een heel hard geluid. Hier schrik ik heel erg van! Mijn moeder praat nu weer tegen mij. Een heleboel woorden die te snel gaan om te snappen. Hé maar dit woord ken ik; Moe. Nee ik ben helemaal niet moe en ik wil niet slapen!! Oh maar ze pakt de draagzak niet. Nu sta ik weer op de grond. Ik zie dat ik schoenen aan heb. Dat is leuk! Die kunnen ook uit! Kijk eens wat ik kan! Dit kan ik zelf! Zo goed van mij. En daar ga ik weer. Mama pakt me van de grond en tilt me hoog op. Ze zegt weer iets tegen me. Schoenen. Ja, goed hè! Hé, dit snap ik niet, waarom kijkt ze nou boos? En waarom lopen we nu naar buiten? Mama doet mijn schoenen weer aan. En ik zit in mijn autostoel. De deur valt dicht en maakt veel lawaai. Ik voel me niet fijn. Ik wil bij mama zijn. Maar mama zit niet bij me. In mijn lijf voel ik veel. En ik snap er niets van.’

Het hier-en-nu

Ik zet de auto stil. Haal diep adem. Mijn kleine dochtertje is helemaal overstuur. Daar schrik ik een beetje van. Wat zou er toch met haar aan de hand zijn? Ik maak haar gordel los en ze stort zich in mijn armen. De enorm gierende uithalen gaan langzaam over in grote snikken. Haar hele lijf doet mee. Zo zitten we een paar minuten samen. Ik merk dat mijn onrust afneemt. Rustig en diep adem ik en de tijd lijkt even stil te staan. Het is fijn zo samen. Ik geniet van dat lijfje in mijn armen. Zo volledig bij mij, vol vertrouwen dat ik er voor haar ben. Nu ik zelf rustiger ben zie ik haar ook weer goed. Besef ik me wat ze nu van mij nodig heeft. Heel rustig leg ik haar uit dat we weer verder gaan rijden. Ik vertel dat ze weer in haar stoeltje gaat en dat mama gaat rijden.

Hoe reageer je sensitief en responsief op je kind? Hier vertel ik het in 5 duidelijke stappen.

Grote gevoelens zorgen voor verwarring

De wereld is een grote en onbekende plek voor je kleine kind. Dat kan voor veel verwarring zorgen. Allerlei gevoelens vormen een chaotisch geheel in zijn lijf die hij nog niet onder woorden kan brengen. Hij heeft niet het overzicht wat wij hebben en hoewel hij al veel woorden kent, ze koppelen aan een ervaring die hij op dit moment beleeft is nog te veel gevraagd van zijn prille hersenen in ontwikkeling. Je peuter kan bijvoorbeeld met boosheid reageren, terwijl hij eigenlijk verdrietig is en dan daarvan zo onder de indruk zijn dat hij er bang van wordt. Een enkele gebeurtenis kan een mengeling aan emoties oproepen.

 

Wat zit er onder het gedrag

Kleine kinderen uiten hun emoties meestal indirect. Wil je jouw kleintje echt begrijpen dan kun je het beste de invloed die de omgeving op hem heeft laten meewegen om zijn gedrag te begrijpen. Wat je ziet is vaak niet hetzelfde als wat er op dat moment aan de hand is. Probeer dan ook de vertaler te zijn voor wat je kindje beleeft en wat er om hem heen gebeurt. Zo help je hem om de wereld een stukje duidelijker te maken en precies op het moment dat je dit doet groeien er nieuwe hersenverbindingen. Steeds een stapje dichter bij het vermogen om zijn emoties onder woorden te kunnen brengen en op de juiste manier te uiten.

Meer lezen over omgaan met een driftige peuter?

 

Alice: (Die uit Wonderland)  ‘I knew who I was this morning, but I’ve changed a few times since then.’

 

Melanie
  • Deel via

Lees ook

Wat zijn darmkrampjes eigenlijk en is er een opl...

Darmkrampjes kunnen de eerste maanden van het ouderschap doen veranderen van roze wolk naar donkergrijze donderbui. Je kindje met pijn zien, kan je wanhopig maken en niet te vergeten erg onzeker. Wat zijn darmkrampjes eigenlijk en is er een oplossing […]

Een overprikkelde baby

‘Is dit het nu?’   Een gillend hoopje ellende Daar zit je dan in het schemerdonker met een gillend hoopje ellende op je schoot. Hij spartelt in je armen en lijkt wel bezeten. Zweetdruppeltjes lopen over zijn gezichtje. Gierende halen […]

Nieuw leven ontdekt?! Wonderen bestaan overal

  Op een vreemde planeet vinden ontdekkingsreizigers, ver van huis en haard, een stof. Het blijkt een levende stof. Het is nooit hetzelfde en past zich voortdurend aan. Het ‘leest’ zijn omgeving en het verandert daarop meteen van samenstelling. Deze […]